Po klęsce rewolucji został aresztowany w 1924 i skazany na 5 lat więzienia. W wyniku amnestii został zwolniony z 1927. Ponownie zaangażował się w działalność polityczną, kierując wschodniopruską sekcją Roter Frontkämpferbund (wojskowej organizacji KPD) w latach 1927–1929.
Seipold w 1928 wystartował w wyborach do sejmu pruskiego z ramienia KPD. Nie zdobył wówczas mandatu, lecz w 1930 wszedł do sejmu zastępując zmarłego (1887–1930). Jako zwolennik lewego skrzydła partii był zaangażowany w konflikt z kierownictwem KPD. W 1930 został członkiem trockistowskiej Zjednoczonej Lewicowej Opozycji (Vereinigte Linke Opposition), przemianowanej na (Linke Opposition der KPD). Seipold został wydalony z szeregów KPD 22 lutego 1930. Do końca kadencji sejmu pruskiego był przedstawicielem niemieckich trockistów, zostając członkiem kierownictwa partii. W swoich wystąpieniach cytował fragmenty pism Lwa Trockiego, ostrzegał również o niebezpieczeństwach wynikających z działalności NSDAP. Ponadto zaangażował się w wystąpienia i przemówienia w całych Niemczech, jeżdżąc na nie koleją.