Późniejsi badacze twierdzili jednak, że Frederick nie wykazał związku ze względu na wybrany przez niego sposób pomiaru ciągłości.

W 2009 Hal Hershfield i jego współpracownicy przedstawili nowy pomiar ciągłości psychologicznej poprzez przyjęcie Skali Włączania Innego w Ja, w której związek między obecną a przyszłą jaźnią został przedstawiony w postaci siedmiu kolejno nakładających się na siebie par kół. Używając tej miary, Hershfield, a także Daniel Bartels i Oleg Urminsky, ukazali silny związek między ciągłością psychologiczną a stopniami dyskontowymi. Im większą więź ludzie czują między obecną a przyszłą jaźnią, tym bardziej zależy im na przyszłości i mniej dyskontują przyszłe korzyści.

Manipulowanie ciągłością psychologiczną Kolejne badania pokazały istnienie systematycznych sposobów na wzmocnienie ciągłości psychologicznej. Ciągłością manipulowano poprzez nakazywanie badanym:

Wchodzić z interakcje z zwizualizowanym obrazem swojej przyszłej jaźni (wzmocniona łączność). Wyliczyć aspekty, w których spodziewają się być podobni do siebie w przyszłości (wzmocniona łączność). Założyć, że nadchodzące wydarzenie (np.