Schronisko powstało w późnojurajskich wapieniach skalistych. Jest w całości widne, suche, przewiewne i poddane wpływom środowiska zewnętrznego. Na jego silnie skorodowanych ścianach są niewielkie, miseczkowate wżery i resztki kotłów wirowych. Nacieków brak, na ścianach rozwijają się glony i paprotniki. Namulisko skąpe, złożone z wapiennego gruzu zmieszanego z iłem. Ze zwierząt obserwowano muchówki i pajęczaki.
Historia poznania Schronisko znane było od dawna. Po raz pierwszy opisał go Kazimierz Kowalski w 1946 r. nadając mu nazwę „Schronisko w wąwozie nad Bramą Bętkowską”. Sporządził też jego plan. Opis i plan jaskini zaktualizował Andrzej Górny we wrześniu 2009 r.
Przypisy
Kategoria:Będkowice (województwo małopolskie) Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej