Geneza Brodacze to forma kolędowania znana jedynie w Sławatyczach. Pod względem genetycznym, ma ona swoje źródło w czasach przedchrześcijańskich, kiedy na przełomie starego i nowego roku praktykowano specjalne obrzędy. Tradycyjnie, ten rodzaj kolędowania nie zawiera treści związanych z Bożym Narodzeniem, czyli jest to kolędowanie noworoczne.
Elementy stroju mały|317x317px|Brodacze ze Sławatycz Strój Brodacza składa się z: maski, czapy, brody, odwróconego na wierzch kożucha, garbu, słomianych butów i powróseł. Jest wykonywany własnoręcznie przez mieszkańców Sławatycz. Strój zaczynano przygotowywać i zwykle wraz z początkiem adwentu. Te kostiumy przypominają trochę drobów małopolskich albo dziadów żywieckich.
„Maska Brodacza wykonana jest ze starej pomarszczonej skóry, z jaskrawym obrysem ust, oczu lub nosa, najczęściej białym lub czerwonym, z dodatkowymi, zwykle białymi kropkami lub cętkami na policzkach lub pod oczami. Maska zakrywa całą twarz kolędnika włącznie z ustami, co ewokuje konieczność głośnej artykulacji i ogranicza możliwości wokalne”. Funkcją maski jest ochrona przed złymi mocami i przedstawia ona postacie z zaświatów. Ten, kto ją zakładał, w pewien sposób łączył się z zaświatami, uzyskiwał moc ze świata sacrum i sprowadzał ją do świata ludzkiego.