Sofija Atanasiwna Okunewśka-Moraczewśka, ukr. Софі́я Атанасівна Окуне́вська-Мораче́вська (w polskojęzycznej literaturze także w formach spolszczonych: Sofia lub Zofia Okuniewska-Moraczewska) (ur. 12 maja 1865 w Dołżance, zm. 24 lutego 1926 we Lwowie) – pierwsza kobieta z terenu Austro-Węgier, która ukończyła studia na uniwersytecie i została lekarką, pierwsza lekarka Ukrainka; pisarka.
Życiorys Wykształcenie i praca zawodowa W 1885 zdała egzaminy do Lwowskiego Gimnazjum Akademickiego, a rok później zdała maturę, co odbiło się szerokim echem w całej Galicji. Jej nauczycielami byli m.in. filolog Julian Kobylanśki (brat Olhi Kobylanśkiej) i Iwan Franko.
W 1887 Sofija i jej kuzynka Natalija Kobrynska zaczęły studia w Szwajcarii (uczelnie w Austro-Węgrzech nie przyjmowały kobiet). Sofija dostała się na wydział medyczny Uniwersytetu w Zurychu. Studia ukończyła w styczniu 1896. Została pierwszą kobietą-lekarzem w Austro-Węgrzech i pierwszą Ukrainką z Galicji, która uzyskała uniwersytecki stopień medyczny. Pracę doktorską napisała na temat zmian we krwi pod wpływem anemii. Opublikowała ją w 1896. Niedługo potem artykuł o tematyce hematologicznej opublikowała również w „Zbiorniku lekarskim”, piśmie wydanym przez Towarzystwo Naukowe im. Szewczenki.