W Zurychu Sofija poznała spotkała studenta z Warszawy, Wacława Damiana Moraczewskiego, ukrainofila. Pobrali się w 1892. W lipcu 1896 przeprowadzili się do Krakowa. Następnie Wacław wyjechał do Karlowych Warów, gdzie przez 29 lat pracował jako prywatny lekarz. Sofija mieszkała z dziećmi we Lwowie. Po I wojnie światowej małżonkowie rozwiedli się z powodu zdrady Wacława. Kilka miesięcy po rozwodzie rodziców Ewa Moraczewska, studentka architektury na Politechnice w Zurychu, dobrze zapowiadająca się wokalistka, o której mówiono, że będzie pierwszą architektką wśród ukraińskich kobiet, popełniła samobójstwo. To spowodowało załamanie Sofiji. Komunikowała się z tylko z pacjentami i synem. Odżyła, gdy na świat przyszła wnuczka nazwana jej imieniem.
Biegle władała kilkoma językami obcymi.
Zmarła w szpitalu we Lwowie. Powodem było ropne zapalenie wyrostka robaczkowego. Została pochowana na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie. Obok niej pochowano później: syna, córkę, męża i wnuczkę.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Zurychu Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Ukraińscy lekarze Kategoria:Ukraińskie feministki i feminiści Kategoria:Ukraińscy pisarze XIX wieku Kategoria:Austro-Węgrzy Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem Kategoria:Urodzeni w 1865 Kategoria:Zmarli na zapalenie wyrostka robaczkowego Kategoria:Zmarli w 1926