Represje okupanta niemieckiego w Nowym Sączu objęły także warsztaty kolejowe gdzie za sabotażowe działania polskich pracowników rozpoczęły się aresztowania. Kazimierz zagrożony aresztowaniem postanowił uciec do Francji, dotrzeć do tworzących się polskich oddziałów wojskowych. Latem 1940 r. przekroczył nielegalnie granicę ze Słowacją z zamiarem dotarcia na Węgry. Na terytorium Słowacji został aresztowany i przekazany niemieckiej straży granicznej w Muszynie. Po przesłuchaniach przez Gestapo w Nowym Sączu został wysłany do więzienia w Tarnowie, skąd został skierowany do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz. W obozie przebywał jako więzień nr 3551 od 30 sierpnia 1940 r., gdzie w 1942 dostał przydział do pracy w podobozie należącym do Kl Auschwitz, w miejscowości Rajsko, gdzie pracował w obozowym gospodarstwie ogrodniczym. Podczas pobytu w podobozie z dwoma więźniami pochodzącymi z Warszawy zaplanował ucieczkę, w czasie powrotu z miejsca pracy 5 kwietnia 1943 podjęli ucieczkę wykorzystując nieuwagę pijanych niemieckich strażników podczas marszu, ukryli się w zaroślach. Następnie według planu każdy uciekinier skierował się w innym kierunku aby utrudnić pościg. Kazimierz przepłynął rzeką Sołą w dół jej biegu, pewien odcinek i ukrył się w przybrzeżnych zaroślach, przeczekał pogoń, w porze nocnej wyruszył w dalszą drogę.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kazimierz Brenner · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.