Teofil Stefan Burakowski (ur. 19 grudnia 1891 w Przemyślu, zm. ?) – major piechoty Wojska Polskiego, zdegradowany w 1935 za przywłaszczenia na stanowisku komendanta Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin Powiat.
Życiorys Urodził się 19 grudnia 1891 w Przemyślu, w rodzinie Michała..
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 20. Na stopień porucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 września 1915 w korpusie oficerów piechoty. Później został przemianowany na oficera zawodowego i awansowany na stopień nadporucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1916 w korpusie oficerów piechoty.
19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Departamencie I Broni Głównych i Wojsk Taborowych Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w 34 Pułku Piechoty. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 399. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 10 lipca 1922 został zatwierdzony na stanowisku pełniącego obowiązki dowódcy batalionu w 10 Pułku Piechoty w Łowiczu. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I batalionu 10 pp.