mały|305x305px|Strajk włókniarek w Lawrence (1912)
Chleba i róż – hasło polityczne powstałe w 1910 oraz tytuł związanych z nim wiersza (1911) i piosenki.
Geneza Hasło „Chleba i róż” pochodzi z przemówienia wygłoszonego, w ramach kampanii prowadzonej na rzecz nadania prawa kobiet do głosowania, w czerwcu 1910 przez amerykańską sufrażystkę – , która przemawiała na temat warunków pracy i płac kobiet. Wers przemówienia „bread for all, and roses too” (pol. chleb dla wszystkich, a także róże) stał się inspiracją dla wiersza „Bread and Roses” opublikowanego w „The American Magazine” w grudniu 1911 z podpisem: „Chleb dla wszystkich, a także róże – motto kobiet na Zachodzie”. Następnie hasło to pojawiało się podczas w okresie od stycznia do marca 1912. Strajk ten określany jest jako: „Strajk Chleba i Róż”. W strajku brało udział ok. 10 tys. robotnic. Uczestniczki strajku wykrzykiwały to hasło, nie godząc się na złe warunki pracy i niskie zarobki. Protest zakończył się sukcesem.
Kultura W 1917 Caroline Kohlslaat skomponowała muzykę do wiersza Oppenheima. W 1974 muzyka została ponownie skomponowana przez .