Po zakończeniu działań wojennych kontynuował służbę w 7 pap w Częstochowie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 162. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił obowiązki dowódcy I dywizjonu. W 1924 był przydzielony z 7 pap do Szefostwa Artylerii i Służby Uzbrojenia Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IV w Łodzi. 1 grudnia 1924 został awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 65. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Później został przeniesiony do 10 pułku artylerii polowej w Łodzi na stanowisko dowódcy II dywizjonu. W marcu 1929 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym do Powiatowej Komendy Uzupełnień Pińsk na stanowisko pełniącego obowiązki kierownika I referatu. W lipcu został zwolniony z zajmowanego stanowiska i oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr IX, a z dniem 30 listopada tego roku przeniesiony w stan spoczynku. W 1934, jako oficer stanu spoczynku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Sieradz. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr IV.