Feliks Różycki (ur. 20 listopada 1887 w Radzanowie, zm. 13 stycznia 1981 w Łodzi) – geolog, wykładowca Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie rolniczo-rzemieślniczej. Był synem Józefa Różyckiego i Anny z domy Śidwińskiej. Ukończył szkołę w Płocku oraz warszawskie gimnazjum realne. Maturę w szkole prywatnej zdał w 1907. W związku z jego uczestnictwem w strajku szkolnym miał zakaz nauki w szkołach publicznych, co wpłynęło na zakaz studiów w granicach cesarstwa rosyjskiego. W 1907 ukończył Suworowski Kurs Kadecki w Warszawie, a następnie odbył służbę w wojskową, która skończyła się po roku, ze względu na sercowe problemy zdrowotne Różyckiego. W tym samym roku zdobył uprawnienia do nauczania matematyki w prywatnych szkołach. W latach 1909–1914 uczył przedmiotów przyrodniczych, matematyki i astronomii w szkołach średnich, m.in. w Szkole Handlowej w Garwolinie oraz gimnazjum Rontalera w Warszawie. W latach 1915–1916 był członkiem Straży Obywatelskiej w Warszawie, a w 1920 należał do służby pomocniczej podczas wojny polsko-bolszewickiej. W międzyczasie w latach 1915–1922 studiował geologię na Uniwersytecie Warszawskim, a 16 maja 1922 obronił doktorat pt. Studium geologiczne triasu okolic Będzina i Bobrownik. Opracował także podręczniki: Geografia elementarna dla szkół średnich na klasę II-ą. Cz.