Wreszcie 21% terenów (7390 ha) znajduje się w „strefie ekonomicznej”, w której dozwolone jest prowadzenie działalności gospodarczej zgodnej z polityką Parku.
Terytorium parku podzielone jest na osiem okręgów badawczych: Synewyrśko-Polanśke, Ostrićke, Czornorićke, Synewyrśke, Nehrowećke, Kołoczawśke, Kwasowećke, Wilszanśke.
Fragmenty terytorium Parku zostały ujęte na liście UNESCO jako cenne pierwotne lasy bukowe (2865 ha), zaś niewielki obszar mokradeł o powierzchni 29 ha objęty jest ochroną w myśl konwencji ramsarskiej.
Flora Flora Parku typowa jest dla Karpat Wschodnich. Odnotowano tam występowanie 890 gatunków roślin naczyniowych (w tym 6 gatunków widłaków, 4 skrzypów, 10 paproci, 6 nagonasiennych, 864 okrytonasiennych; należących w sumie do 398 rodzajów, 104 rodzin i 5 rzędów) a także 735 gatunków roślin nienaczyniowych. Spośród nich 133 gatunki uznawane są za rzadkie, a siedem lokalnie za krytycznie zagrożone (Aquilegia nigricans, Carduus kerneri, gnieźnik sercowaty, ozorka zielona, Phyteuma confusum, widliczka ostrozębna, widłaczek torfowy). 64 gatunki zostały wpisane do Czerwonej Księgi Ukrainy, 1 do załącznika do konwencji berneńskiej (dzwonek rozłogowy), 1 na Europejską Czerwoną Listę (widlicz Isslera).