Wiktar Niczyparawicz Daszuk (, , ur. 16 września 1938 w Wałokach) – białoruski reżyser filmów dokumentalnych.
Życiorys W roku 1960 ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego im. Lenina w Mińsku, Siedem lat później został absolwentem wydziału reżyserii i scenopisarstwa Wszechrosyjskiego Państwowego Uniwersytetu Kinematografii w Moskwie. Już od 1960 roku pracował jako scenarzysta i reżyser w Białoruskim Studiu Filmowym „Belarusfilm”. Jako pracownik tego studia nakręcił około stu dokumentów.
Jego debiutem dokumentalnym był liryczny film Dom (1970), natomiast pełnometrażowym debiutem fabularnym – A kukułka kukała (1972), biografia białoruskiego poety i bohatera narodowego Janki Kupały. W latach 1975–1978 przygotowywał wraz z Alesiem Adamowiczem, Janką Brylem i Uładzimirem Kaleśnikiem serię Ja ze spalonej wsi, poświęconą mieszkańcom wsi ocalałym z mordów popełnianych przez faszystowskie oddziały w trakcie II wojny światowej. Za powstanie serii Daszuk został uhonorowany tytułem zasłużonego działacza sztuki Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej.