Słońce w sieci (Slnko v sieti) – czechosłowacki dramat filmowy z 1962 roku w reżyserii Štefana Uhera, uznawany za fundatorskie dzieło czechosłowackiej Nowej Fali.
Bohaterami Słońca w sieci są Fajolo (Marián Bielik) i Bela (Jana Beláková), młodzi ludzie, którzy swoją cyniczną postawą wobec otoczenia wyrażają zagubienie i skrywają wrażliwość. Owa relacja staje się dla reżysera pretekstem dla narysowania atmosfery ówczesnej Bratysławy i jej okolic. Czarno-białe zdjęcia do filmu, realizowane z użyciem kamery o długiej ogniskowej, zrealizował Stanislav Szomolányi. Muzykę do Słońca w sieci skomponował Ilja Zeljenka.
Słońce w sieci, mimo że było realizowane na Słowacji (w Bratysławie i Nitrianskiej Blatnicy), okazało się dziełem prekursorskim dla całej kinematografii czechosłowackiej pod względem podejmowanej tematyki. W centrum zainteresowania Uhera znalazły się problemy młodzieży i rozpad więzi rodzinnych, a zdjęcia realizowane z dala od głównych bohaterów uwypuklały pozorny cynizm młodzieńców. Słońce w sieci pod względem obyczajowym zrywało też radykalnie z poetyką realizmu socjalistycznego;