W młodości uprawiał piłkę ręczną, koszykówkę i lekkoatletykę w barwach Kolejarza Tarnowskie Góry (1946-1950), następnie w AZS-AWF Warszawa. W 1952 poprowadził żeńską drużynę Unii Łódź do tytułu mistrza Polski seniorek w odmianie 7-osobowej. W tym samym roku rozpoczął pracę w technikum wychowania fizycznego w Gdańsku, gdzie prowadził juniorską drużynę Zrywu Gdańsk. W latach 1953–1967 był kierownikiem Wydziału Zespołowych Gier Sportowych Studium Nauczycielskiego Wychowania Fizycznego w Gdańsku.
W latach 1953–1956 był trenerem reprezentacji Polski seniorek, w odmianie 11-osobowej (z Alojzym Chrószczem). W sezonie 1956/1957 odbył roczne studia specjalistyczne w Deutsche Hochschule für Körperkultur w Lipsku. W latach 1957–1967 był trenerem reprezentacji Polski seniorów (współpracował z nim Jerzy Til). Poprowadził tę drużynę na mistrzostwach świata w odmianie 7-osobowej w 1958 (5 m.) i 1967 (9–12 m.) i w odmianie 11-osobowej w 1963 (4 m.) i 1966 (4 m.). Równocześnie w latach 1957-1961 prowadził męski zespół Wybrzeża Gdańsk i w 1958, 1959 oraz 1960 zdobył z tym zespołem wicemistrzostwo PolskiJerzy Gebert Bombardierzy, korsarze i inni. Pół wieku GKS Wybrzeże 1945-1995, wyd. Gdańsk 1995, s.