Zatrudnienie liczyło ponad 230 osób. Miesiąc później, otrzymały zamówienie na 17 autokarów EOS (15 modelu 200 i 2 modelu 80) od Group Eltebe i jej oddział Les Voyages Belges (rok temu, zamówienie na 8 pojazdów). Politykę zakładu EOS prowadził Eric van Hool z sukcesami. Plany przyszłościowe zakładów EOS Coach szacowało się na dodatkowe 600 miejsc pracy w ciągu 5 lat. W 1999 zjechało 128 autokarów EOS. Od początku funkcjonowania marki na rynku wyprodukowano ok. 2000 sztuk autokarów. W kwietniu 2000 firma zdobyła zamówienie na dostawę 8 autokarów modelu 90 do Palestyny. Minister flamandzki ds. handlu zagranicznego Johan Sauwens, kierujący misją handlową zapowiedział udzielenie pożyczki subwencyjnej w wysokości 22 mln franków na kontrakt opiewający na kwotę 70 milionów franków. Kontrakt był dla firmy o tyle ważny, że to pierwsze zamówienie spoza Europy (modele EOS były oferowane wyłącznie w Europie). Zakład zatrudniał ok. 270 osób i obroty w wysokości 1,4 mld franków. Autokary zostały wyposażone między innymi w wydajną klimatyzację, zmodyfikowane zawieszenie i inne środki zapobiegające przedostawaniu się kurzu do najważniejszych części. Ostatnie egzemplarze EOS zjechały z taśm produkcyjnych pod koniec 2002 r., charakteryzując się okrągłymi, przednimi reflektorami. Dalsza działalność zakładów opierała się na produkcji autokarów Van Hool serii T9.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — EOS Coach Manufacturing Company · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.