Caloblattinidae – wymarła rodzina owadów z rzędu karaczanów.

Morfologia W rodzinie tej dominowały karaczany o dużych rozmiarach ciała, zwykle przekraczające znacznie 15 mm długości przedniego skrzydła, aczkolwiek znane są także gatunki o rozmiarach przeciętnych, osiągające około 10 mm długości przedniego skrzydła. Kształt ciała był spłaszczony grzbietobrzusznie. Głowa cechowała się aparatem gębowym z długimi głaszczkami szczękowymi. Skrzydła miały zaokrąglone, ciemne żyłki i zaokrąglone, jasne przestrzenie pomiędzy nimi. Użyłkowanie skrzydła przedniego cechowało się rozgałęzioną żyłką subkostalną, wyodrębnionym sektorem radialnym i rozgałęzioną żyłką analną. Użyłkowanie skrzydła tylnego charakteryzowało się wyodrębnionym sektorem radialnym, zwykle trzykrotnie rozgałęzioną żyłką kubitalną przednią, nierozgałęzioną żyłką kubitalną tylną oraz prostą pierwszą żyłką analną. Odwłok zaopatrzony był w wieloczłonowe wyrostki rylcowe i pozbawione długich sensillów szczecinkowych (sensilla chaetica), również wieloczłonowe przysadki odwłokowe. U samic widoczne było od zewnątrz bardzo długie pokładełko.

Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 2000 roku przez Petera Vršanskiego i Jörga Ansorge.