do Kazimierza Poniatowskiego, na którego miejscu później postawiono pałac Uruskich. W tym czasie istniał też Szpital św. Rocha, który w latach 1811–1818 pełnił rolę szpitala klinicznego ówczesnej szkoły lekarskiej. Budynki te oddzielały teren Szkoły Rycerskiej i jej koszarów od Krakowskiego Przedmieścia, zostawiając stosunkowo wąską drogę i izolując nowo powstający kampus od rozwijającego się miasta. Od 1808 roku Pałac Kazimierzowski był wykorzystywany przez Szkołę Prawa. Działania wojenne przerywały funkcję edukacyjną – pałac był m.in. siedzibą pruskich urzędów i tymczasowym szpitalem dla armii powracającej z wyprawy na Moskwę. Po ustabilizowaniu się Królestwa Polskiego, stał się siedzibą Liceum Warszawskiego i właściwego uniwersytetu. Jednocześnie park pałacowy, położony poniżej skarpy, zaadaptowano na potrzeby Szkoły Lekarskiej, a potem uniwersytetu. Park ten był bazą dla ziołolecznictwa związanego z wydziałem lekarskim. Początkowo pełnił też funkcję ogrodu botanicznego, jednak ten już 1818 ulokowano w nowym miejscu, w parku Łazienkowskim. Wkrótce w nowym ogrodzie wybudowano budynek Obserwatorium Astronomicznego. Były to pierwsze obiekty uniwersytetu położone poza kampusem. W latach 1820–1830 przebudowano pałac, w którym w XIX w. znajdowała się uniwersytecka biblioteka.