Wiosną 1945 podjęła działalność w podziemiu antykomunistycznym. Była łączniczką Jana Mazurkiewicza „Radosława”, następnie kierowniczką wewnętrznej sieci łączności. Przechowywała socjalny fundusz Obszaru Centralnego Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj oraz archiwum Zgrupowania „Radosław”. We wrześniu ujawniła się i pracowała w Komisji Likwidacyjnej AK w Warszawie oraz uczestniczyła w działalności środowisk kombatanckich.

15 stycznia 1949 r. została aresztowana przez Ministerstwo Bezpieczeństwa Publicznego i oskarżona o nielegalną działalność. 31 października 1949 r. Wojskowy Sąd Rejonowy skazał ją na 10 lat więzienia. Karę odbywała w więzieniach w Fordonie oraz Wrocławiu. W listopadzie 1956 r. Sąd Wojewódzki dla m. st. Warszawy, po ponownym rozpatrzeniu jej sprawy, uniewinnił ją.

Pobyt w więzieniu odbił się negatywnie na jej zdrowiu psychicznym, w latach 1964-1977 musiała przechodzić leczenie szpitalne. Następnie mieszkała w Warszawie, działała w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Zmarła 26 października 1980 r.