Po wybuchy II wojny światowej rozpoczęła pracę w szpitalu polowym w Krakowie. 3 września wraz z mężem została ewakuowana do Lwowa i została przydzielona do szpitala wojennego nr 202. Po zakończeniu działań wojennych powróciła do Krakowa, gdzie w grudniu nawiązała kontakt z Tajną Organizacją Wojskową. Pod pseudonimem „Tośka” służyła w grupie sabotażowo-dywersyjnej kierowanej przez Czesława Skrobeckiego. Pełniła funkcję łączniczki i magazyniera broni.
Po scaleniu TOW z Związkiem Walki Zbrojnej pełniła funkcję łączniczki, zajmowała się transportem i kolportażem podziemnej prasy, brała udział w akcjach pomocy dla wysiedleńców i Żydów. 10 marca 1941 r. została aresztowana wraz z mężem i synem. Trafiła do więzienia Montelupich, po ciężkim śledztwie została 27 kwietnia 1942 r. przewieziona do KL Auschwitz, gdzie otrzymała numer obozowy 6805. 1 sierpnia została przewieziona do obozu kobiecego w Brzezince, od lutego 1943 r. była poddawana eksperymentom medycznym. Latem 1943 r. włączyła się w działalność obozowej organizacji konspiracyjnej. Brała udział w udzielaniu pomocy potrzebującym więźniarkom, dzięki jej działalności zachował się spis 10 000 więźniarek zmarłych w obozie, dokumentacja eksperymentów medycznych oraz dokumentacja techniczna obozu (plany krematoriów i komór gazowych).