Przemiany polityczne w Niemczech oraz rosnący antysemityzm zmusiły ją jednak do opuszczenia państwa. Przeniosła się najpierw do Pragi, a później rodzinnego Budapesztu, gdzie organizowała we współpracy z Lillián Rotter dyskusje wokół tematyki edukacji oraz macierzyństwa. Przejęła również od Samu Rapaporta analizę cierpiącego na schizofrenię poety Attila Józsefa oraz angażowała się w działalność węgierskiego ruchu psychoanalitycznego. W 1938, w obliczu antysemickich ustaw, razem z mężem wyemigrowała na Cejlon. W tym samym czasie zmagała się z kryzysem po śmierci oddanego w 1927 do domu dziecka syna, który, nie zdoławszy opuścić Węgier, zginął w obozie pracy. Na emigracji Gyömrői została członkinią Indyjskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego, organizowała seminaria i wykłady, prowadziła radiowe audycje dedykowane matkom, zaangażowała się w lokalny ruch polityczny o rodowodzie trockistwoskim. Mimo niewielkiej popularności freudyzmu w Indiach, Edit próbowała kontynuować pracę analityczną. Zainteresowała się również buddyzmem, któremu postanowiła poświęcić doktorat. Na Cejlonie zmarł w 1940 trzeci mąż Edit – László Ujvári. Niedługo później poznała jednak Lyna Ludowyka (badacza utworów Williama Shakespere'a), którego poślubiła w 1942 roku.