Opisała je na przykładzie pochodzącej prawdopodobnie z Czechosłowacji i zesłanej w dzieciństwie do KL Auschwitz Elizabeth, która trafiła później do Londynu, gdzie przeszła analizę u Gyömrői. Poza pracą analityczną Gyömrői przez prawie całe życie zajmowała się twórczością literacką.
W 1919 roku opublikowała tomik poezji zatytułowany jej imieniem oraz nazwiskiem pierwszego męża (Rényi Edit versei). Od tego momentu jego nazwisko było artystycznym pseudonimem Gyömrői – również pod nim, jako Edith Rényi, napisała powieść Gegen den Strom (1941), która została wydana pośmiertnie w języku niemieckim (2014) oraz węgierskim (2015). Mimo pokrewieństwa opisanych w niej wydarzeń i życiorysu autorki, kreacji protagonistki wskazującej na bycie jej porte-parole i kochającego ją Chrisa przypominającego Lyna Ludowyka (jej czwartego męża), Gyömrői sprzeciwiała się określaniu jej książki autobiografią. W liście do Erzsébet Vezér, posługując się metaforą filiżanki rozbitej i złożonej na nowo w całkowicie odmienny od pierwotnego sposób, wskazała na „fałszywość” opisanych wydarzeń przy