W roku 1920 Kruhel Wielki został wydzierżawiony przez ks. Jana Balickiego dla potrzeb zakładu dla dziewcząt, prowadzonego przez siostry Opatrzności Bożej. Zakład rozpoczął działalność 1 marca 1920 pod nazwą Dom Bożego Miłosierdzia. Siostry zakonne oprócz pracy w zakładzie prowadziły też szkołę podstawową dla dzieci mieszkańców wsi. Zakład został zlikwidowany we wrześniu 1939 po zaborczym zajęciu Przemyśla i okolic przez Armię Czerwoną. Dziewczęta przebywające w zakładzie rozpędzono, a siostry zakonne przeniosły się do Przemyśla.
Według spisu ludności z 1921 Kruhel Mały liczył 60 domów i 469 mieszkańców (367 wyznania rzymskokatolickiego, 98 greckokatolickiego, 4 mojżeszowego). 449 osób zadeklarowało narodowość polską. Kruhel Wielki miał 68 domów i 402 mieszkańców (85 wyznania rzymskokatolickiego, 298 greckokatolickiego, 19 mojżeszowego). 93 osoby zadeklarowały narodowość polską. W obu częściach wsi istniały majątki ziemskie.
Według spisu ludności z 1939 w Kruhelu Małym mieszkało 800 osób (575 Polaków, 220 Ukraińców i 5 Żydów). W tym samym czasie Kruhel Wielki liczył 590 mieszkańców (490 Ukraińców, 90 Polaków i 10 Żydów).