Później służył w Polskim Korpusie Posiłkowym jako I oficer baterii haubic. Po bitwie pod Rarańczą (15–16 lutego 1918) został internowany w Szeklence, a następnie sądzony w procesie legionistów w Máramarossziget (8 czerwca–2 października 1918).
25 października 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia podporucznikaDz. Rozp. Kom. Wojsk. Nr 1 z 28 października 1918, s. 7.. 8 listopada 1918 Rada Regencyjna mianowała go porucznikiem ze starszeństwem z 12 października 1918Dz. Rozp. MSWojsk. Nr 5 z 21 listopada 1918, poz. 72.. 28 maja 1919 został odkomenderowany z 9 Pułku Artylerii Polowej do Oddziału III Naczelnego Dowództwa Wojska PolskiegoDz. Rozk. Wojsk. Nr 71 z 28 czerwca 1919, poz. 2284.. 9 września 1920 jako oficer Naczelnego Dowództwa WP został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w artylerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Był także oficerem sztabu 17 Dywizji Piechoty.