Okręty projektu 1171 zostały zaprojektowane w ZSRR w latach 60. XX wieku na bazie projektu cywilnego drobnicowca, jako duże okręty służące do transportu i wysadzania desantu na nieprzygotowanym brzegu. Mogą również służyć jako okręty transportowe, do przewozu wojska i sprzętu. Ich konstrukcja i architektura jest typowa dla statków, z maszynownią i nadbudówką nad nią w części rufowej i wysokim dziobem, dzięki czemu miały one dobrą dzielność morską, lecz z drugiej strony gorszą od wyspecjalizowanych okrętów niezatapialność. Okręty proj. 1171/II mają cztery ładownie z lukami w pokładzie górnym, z tego trzy przed nadbudówką i jedną rufową za nadbudówką. W dziobnicy znajduje się furta ładunkowa, zakryta drzwiami, z opuszczaną rampą o nośności 50 ton, służącą do wyładunku sprzętu przy brzegu. Dla celów transportowych wyposażone są w charakterystyczny żuraw o udźwigu 7,5 ton obsługujący dziobowe ładownie oraz ładunki przewożone na pokładzie górnym. Wyposażone są też w kotwicę na rufie, służącą do ściągania z brzegu.