W czasie II wojny światowej gotowała na weselach, organizowała też takie uroczystości. Nie było to jej jedynym zajęciem, pracowała jako kucharka na obozach i koloniach. Przeprowadziła ponad 60 kursów gotowania. Po kursach odbywały się wystawy.
Na kursach pojawiła się myśl, by przepisy kuchni regionalnej wydać drukiem. W 1956 wydała w Trzyńcu niewielką nakładano publikację. Książka bardzo szybko znalazła nabywców. Na kolejne wydanie poszerzonej wersji musiała czekać 7 lat. Walczyła ze zjawiskiem „szklanego sufitu”. W międzyczasie dwukrotnie własnym sumptem zorganizowała wystawy kulinarne.
Finalnie w 1972 w nakładzie 35 tys. egzemplarzy wydano Kuchnię śląską. W 1975 pojawił się dodruk. Popularność książki zaowocowała kolejnym jej wydaniem w 1978. Łącznie na Zaolziu wydano ok. 100 tys. egzemplarzy.Publikację bowiem można było nabyć i w czeskiej, i w polskiej części Śląska Cieszyńskiego. Książka zawierała 1101 przepisów, ułożonych tematycznie (zupy, sosy, mięsa, desery, ciasta, napoje itd.). Książka, oddająca specyfikę kuchni Śląska Cieszyńskiego, zyskała pozytywne recenzje.