Herman David Koppel (ur. 1 października 1908 w Kopenhadze, zm. 14 lipca 1998 tamże) – duński kompozytor i pianista pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Jego rodzice byli polskimi Żydami mieszkającymi w Błaszkach. W 1907 r., będąc nastolatkami, wyemigrowali do Danii, aby wydostać się spod władzy rosyjskiej. Rok później urodził się Herman David Koppel.
W latach 1926–1929 studiował w Konserwatorium Kopenhaskim, gdzie jego nauczycielami byli Rudolph Simonsen (fortepian) i Emilius Bangert (teoria). Od 1930 roku występował jako pianista, koncertując w wielu krajach europejskich. Zasłynął przede wszystkim jako wykonawca utworów fortepianowych Carla Nielsena. Prowadził też działalność jako akompaniator i korepetytor w radio i teatrach. Od 1940 do 1943 i ponownie od 1945 do 1949 roku wykładał w Królewskim Instytucie dla Niewidomych w Kopenhadze. Lata 1943–1945, w związku z niemiecką okupacją Danii, spędził na emigracji w Szwecji. Od 1949 do 1979 roku uczył gry na fortepianie w Konserwatorium Kopenhaskim, w 1955 roku otrzymał tytuł profesora.
Komandor Orderu Danebroga (1979).