Są to tytuły kolejnych części, nadające kompozycji charakter programowy, odnotowany już od pierwszych wykonań utworu. Jan Kleczyński w recenzji z 1876 roku zwracał uwagę na ilustracyjność dzieła, w tym na płacz wiolonczeli i bicie dzwonuM. Borkowski, tekst dołączony do albumu CD: Żeleński, Szeluto, Fitelberg, wyk. Michał Francuz, Joanna Konarzewska, Rafał Kwiatkowski, wyd.Stowarzyszenie Polskich Muzyków Kameralistów, 2020, nr SPMK 15., imitowane przez fortepian.
Budowa Trio fortepianowe E-dur op.22 zawarte jest w klasycznym układzie trzyczęściowym: cz. I. Allegro. Vivos voco! cz. II. Andante sostenuto. Mortuos plango! cz. III. Allegro deciso. Fulgura frango!
Analiza Część pierwsza Allegro opatrzona tytułem Vivos voco! (Żywych wzywam!), w metrum 3/4, napisana w formie allegra sonatowego. Część druga Andante sostenuto z sentencją Mortuos plango! (Zmarłych opłakuję!), utrzymana w metrum 2/4 i schemacie formalnym ABA. Część trzecia Allegro deciso - Fulgura frango! (Gromy kruszę!) w metrum Alla breve i tonacji E-dur.
Nagrania płytowe Joanna Ławrynowicz, Lucyna Fiedukiewicz, Łukasz Tudzierz, AP0277, Acte Prealable 2012. Michał Francuz, Joanna Konarzewska, Rafał Kwiatkowski, SPMK 15, 2020. Anna Maria Kamińska, Paweł Polak, Grzegorz Vytlacil, DUX 1735, 2021.
Przypisy
Kategoria:Kompozycje na trio fortepianowe