W dniach 10–31 lipca (wg innego źródła 17–31 lipca) 1955 roku 60 prac Idy Münzberg było prezentowanych w Czeskim Cieszynie na Wystawie Śląska Cieszyńskiego (cz. Výstava Těšínska), którą odwiedziło 200 tysięcy osób. Dzień po rozpoczęciu (lub wg innego źródła pięć dni przed otwarciem wystawy) wydarzenia malarka zmarła. Została pochowana na miejscowym cmentarzu.
Edukacja i twórczość Pierwsze podstawy rysunku i malarstwa zdobyła u profesora Funke. W latach 1903–1911 uczęszczała do szkoły artystycznej dla panien i dziewcząt oraz do Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Studiowała tam pod kierunkiem profesorów Hansa Tichego i Rudolfa Jetmara. W Wiedniu miała możliwość zapoznania się z wszelkimi rodzajami rzemiosła artystycznego, ale poza chwilowym zainteresowaniem małą rzeźbą w metalu w klasie profesora Gustava Klimta tylko malarstwo i rysunek przyciągnęły ją na stałe. Słynęła z obrazów kwiatów (szczególnie kaczeńców i słoneczników) oraz portretów i widoków z podróży. Na ogół stosowała technikę malarstwa olejnego. Współpracowała z malarzami takimi jak: Karol Niedoba, Bronisław Małkowski, Franz Aschenbrenner, którzy tak jak ona uczyli rysunku w szkołach w Cieszynie. Jej uczniem był m.in.