Węgorzewo 1988, 1989, 1991, 2009). Swoje hafty pokazywała na Litwie i w Szwecji. Brała udział w spotkaniach autorskich w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie. W 1997 w Muzeum w Wyszkowie zorganizowano monograficzną wystawę jej twórczości.

Od 1981 była członkinią Stowarzyszenia Twórców Ludowych, a okresowo wiceprezeską Oddziału Kurpiowskiego. Brała udział w wystawie dorobku twórców i twórczyń Oddziału Kurpiowskiego STL w Krajowym Domu Twórczości Ludowej w Lublinie w 1998.

Jej prace można znaleźć w zbiorach Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce, Muzeum Północno-Mazowieckiego w Łomży, Państwowego Muzeum Etnograficznego w Warszawie, Muzeum Kultury Ludowej w Węgorzewie oraz Muzeum Etnograficznego im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu.

Haftowania nauczyła córki i kobiety z Pniewa-Kolonii.

Jest pochowana na cmentarzu w Pniewie.

Odznaczenia Była laureatką Nagrody Kolberga (1994), nagrody specjalnej Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Nagrody Prezesa Związku Kurpiów „Kurpik” 2012 w kategorii „Budzenie