Hradec nad Moravicí (niem. Grätz) – miasto w Czechach, w kraju morawsko-śląskim, a historycznie na Śląsku Opawskim. Według danych z 31 grudnia 2003 powierzchnia miasta wynosiła 4400 ha, a liczba jego mieszkańców 5198 osób.
Przez miasto płynie rzeka Moravice.
Historia Od początków istnienia w Hradcu zlokalizowany był jeden z głównych grodów Golęszyców – słowiańskiego plemienia żyjącego na dzisiejszym pograniczu polsko-czeskim, między źródłem Odry i Wisły (, czyli Grodziec Golęszycki). Według legendy w Hradcu spotkał się korowód weselny księżniczki czeskiej Dobrawy z korowodem Mieszka I. W latach 990–1032 gród należał do państwa Bolesława Chrobrego i Mieszka II, w późniejszym czasie wraz z okolicami stanowił przedmiot zatargów polsko-czeskich. Jego przynależność do państwa czeskiego utrwaliła się w XII wieku po zawarciu pokoju kłodzkiego. W drugiej połowie XIII wieku czeski król – Przemysł II Ottokar – w miejscu dotychczasowego grodu postawił gotycki zamek. Odtąd dzieje miasta nierozerwalnie łączą się z historią zamku. Na przełomie XVI i XVII wieku zamek został przebudowany w stylu renesansowym. Do 1733 właścicielami zamku był ród Pruskowskich, następnie niemiecki ród Neffzernów, a od 1733 książęta Lichnowscy (do 1945). Po pożarze w 1796 dokonano przebudowy zamku w pałac, a w jego okolicy założono park w stylu angielskim.