W 1972 został skierowany do Giżycka, gdzie przez pięć lat był szefem sztabu oraz dowódcą 11 pułku czołgów. Od 1977 pełnił służbę w Dowództwie Warszawskiego Okręgu Wojskowego jako starszy oficer Oddziału Szkolenia Bojowego, a później jako szef wydziału–zastępca szefa oddziału i szef oddziału. W 1979 przez pół roku dowodził Polskim Kontyngentem Wojskowym w Syrii. W październiku 1987 objął obowiązki dowódcy 9 Dywizji Zmechanizowanej w Rzeszowie. W 1988 przeniesiony został na stanowisko zastępcy szefa Inspektoratu Obrony Terytorialnej i Wojsk Obrony Wewnętrznej. W 1990 objął funkcję zastępcy szefa sekretariatu Komitetu Obrony Kraju, a od 1991 przez cztery lata był dyrektorem Departamentu Systemu Obronnego w Biurze Bezpieczeństwa Narodowego.

W 1991 został awansowany na stopień generała brygady przez prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsę, a w 1993 na stopień generała dywizji. W 1994 powierzono mu obowiązki dyrektora generalnego, a rok później dyrektora zespołu w pionie I zastępcy Ministra Obrony Narodowej. W latach 1995–1997 był I zastępcą szefa i szefem Obrony Cywilnej Kraju. W 1997 objął funkcję głównego inspektora, a następnie szefa Zespołu Głównych Inspektorów MON, którą zajmował do czasu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej 20 lutego 1998.