Upadek Gustawa IV Adolfa Klęski wojenne i utrata Finlandii spowodowały spadek popularności króla. W kołach wojskowych i parlamentarnych dojrzewały pomysły zamachu na życie króla, choć nigdy nie zostały zrealizowane. W styczniu 1809 roku pułkownik Georg Adlersparre w wydanej proklamacji zapowiedział marsz na stolicę i zwołanie zgromadzenia stanów (Riksdagu). 7 marca zajął Karlstad i stamtąd na czele liczącego 3 tysiące ludzi oddziału ruszył na stołeczny Sztokholm. Król początkowo zlekceważył niebezpieczeństwo, dopiero 12 marca zdecydował się opuścić stolicę i udać się do wiernych sobie oddziałów na południu. Nie zdążył, gdyż następnego dnia został aresztowany w zamku, a dzień później zwołano Riksdag. 29 marca został zmuszony do abdykacji, zaś po paru miesiącach opuścił kraj.
Rodzina W 1797 poślubił Fryderykę Dorotę Wilhelminę z Badenii (1781–1826), z którą miał pięcioro dzieci: księcia Gustawa, po 1809 znanego jako Gustaf Gustafsson Vasa (1799–1877) księżniczkę Zofię Wilhelminę (1801–1865), poślubiła wielkiego księcia Leopolda I Badeńskiego księcia Karola Gustawa, wielkiego księcia Finlandii (1802–1805) księżniczkę Amalię Marię Charlottę (1805–1853) księżniczkę Cecylię (1807–1844), poślubiła Augusta, wielkiego księcia Oldenburg.
Przypisy