w czasopismach i gazetach: „Twórczość Ludowa”, „Kurpie”, „Kurier Ostrołęcki”, a także publikacjach Poetycki Almanach Kurpiowszczyzny (2000) i Palma kurpiowska w poezji ludowej (2004). Jej wspomnienia opublikowano w zbiorowej pracy Losy Kurpiów – sukcesy i porażki, którą wydano w 2000.
Jest uznaną twórczynią w dziedzinie plastyki obrzędowej i koronkarstwa. Wykonuje tradycyjne palmy, kwiaty z bibuły, bukiety i kierce, które pozyskały do swych zbiorów Skansen Kurpiowski im. Adama Chętnika w Nowogrodzie, Państwowe Muzeum Etnograficznym w Warszawie, Muzeum Kultury Kurpiowskiej w Ostrołęce oraz Muzeum Etnograficzne im. Marii Znamierowskiej-Prüfferowej w Toruniu. Tworzy unikalne koronkowe formy przestrzenne takie jak: dzbanuszki, koszyczki, zwierzątka, drzewa, postacie świętych, sceny biblijne. Wykonuje szydełkowe anioły, figury Matki Bożej, papieża, ale też bociany, kurki czy sceny z postaciami Kurpiów.
W 1981 dołączyła do zespołu folklorystycznego „Kurpianka – Cepelia”. Współtworzyła jego repertuar, pisała scenariusze widowisk obrzędowych. Jest uznaną gawędziarką. Od 1995 należy do Sekcji Literatury Ludowej Stowarzyszenia Twórców Ludowych. Uczestniczyła w spotkaniach z dziećmi w szkołach. Jest członkinią zespołu „Kurpiowskie Serce”, który działa przy Klubie Seniora w Kadzidle.