Posiadający kilka samochodów pancernych wz. 29, 11. dywizjon pancerny Mazowieckiej Brygady Kawalerii (z Armii „Modlin”) dowodzony przez mjr. Stefana Majewskiego 12 września, celem dołączenia do macierzystej brygady, zmierzał na południowy wschód. Koło Siennicy do 11 dywizjonu dołączyły dwa napotkane samochody pancerne wz. 34 z 61 dywizjonu pancernego. Po godz. 9, tuż za Seroczynem, pierwszy pluton, będący w straży przedniej, trafił na straż przednią jadącego z Siedlec niemieckiego oddziału grupy bojowej „Steiner”, składająca się z Pionier-Batallion 505. i kompanii pancernej SS „Späh”. W skład niemieckiego oddziału wchodziła kompania motocyklistów, pluton samochodów pancernych oraz pluton działek ppanc i dział piechoty (po 4 działa). W krótkiej potyczce dwa niemieckie samochody pancerne zostały zniszczone, lecz po stracie jednego Ursusa (trafionego z działka ppanc) polski oddział musiał cofnąć się za wzgórze i do miasta. Wkrótce nieprzyjaciel rozwinął siły i wkroczył do Seroczyna, wypierając polskie oddziały za rzekę Świder. Przed drugą fazą boju spotkaniowego, mjr Majewski dołączył do swojego dywizjonu wszystkich żołnierzy napotkanych w okolicy, którzy utworzyli pluton pieszy pod dowództwem oficera łączności dywizjonu por. J. Hermana, baterię artylerii stojącą w pobliskim lesie bez koni oraz nowo przybyłą 62.