13 września o godz 4:00 od strony Oleksianki i wsi Borki rozpoczął się silny atak 5 pułku piechoty Legionów im. Józefa Piłsudskiego 1 Dywizji Piechoty Legionów na Seroczyn, gdzie znajdowała się grupa bojowa „Steiner”. Do godz 8:30 Niemcy znajdowali się pod gwałtownym ogniem polskiej broni maszynowej oraz polskiej artylerii ze Strachomina, ponosząc wielkie straty. Potem o godz 10:30 Niemcy dostali wsparcie 12 czołgów z grupy „Landgraf”, które kilka razy kontratakowały oddziały polskiego pułku. Te czołgi atakowały też wieś Borki, ale dostały się pod ogień polskich dział przeciwpancernych, które unieruchomiły kilka czołgów. W tej sytuacji II batalion pułku obszedł Seroczyn od północy zdobywając szturmem rejon wsi Wodynie, rozbijając po drodze drugi rzut sztabu Dywizji Pancernej „Kempf” i przerywając drogę Siedlce – Stoczek, całkowicie odcinając Niemcom drogę zaopatrzenia dla grup „Steiner”, „Landgraf” i „Kleinheisterkamp”. Niemiecka kolumna z zaopatrzeniem, składająca się z wielkiej ilości ciężarówek, została doszczętnie zniszczona. Zdobyto nawet osobiste wyposażenie generała Kempfa, w tym jego kalesony. W ten sposób Niemcy w Seroczynie znaleźli się w okrążeniu, bez paliwa i bez ochoty do walki, bliscy klęski. Walki w Seroczynie ustały dopiero wieczorem 13 września.