Marie Ellenrieder (ur. 20 marca 1791 w Konstancji, zm. 5 czerwca 1863 tamże) – niemiecka malarka, pierwsza kobieta studiująca na niemieckiej akademii sztuki.
Życiorys Urodziła się 20 marca 1791 roku w Konstancji. Była wnuczką malarza barokowego Franza Ludwiga Hermanna. Na początku drugiej dekady XIX w. pobierała lekcje rysunku u miniaturzysty Josepha Einsle. W latach 1813–1816 studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, zostając tym samym pierwszą kobietą, która została przyjęta na akademię artystyczną w Niemczech. W Monachium kształciła się w pracowni malarskiej Johanna Petera von Langera. Jej obrazy z czasów studenckich charakteryzuje barokowy modelunek światła.
Specjalnością Ellenrieder były portrety i malarstwo religijne, najżywsze prace tworzyła techniką pastelu. Jej największa aktywność przypadła na lata 1817–1822. W jej portretach z tego okresu można dostrzec pasję i wrażliwość, które pomagały oddać charakter osób portretowanych. Przygotowując się do portretów olejnych, często tworzyła szkice pastelem. Z czasem odeszła od żywiołowych przedstawień na rzecz stonowanych prac w duchu neoklasycyzmu.