Po pięciu latach w Signal Corps przeniosła się do Los Angeles i rozpoczęła pracę w Hughes Aircraft Company. Przez 36 lat pracowała tam przy wielu projektach, które obejmowały projektowanie anten, łączy komunikacyjnych, optykę i skanery Landsat. W tym okresie zaprojektowała nadajnik mikrofalowy, którego Surveyor 1 używał do przesyłania danych i obrazów z Księżyca z powrotem na Ziemię.
Norwood zaprojektowała także sześciopasmowy skaner multispektralny do użytku podczas pierwszej misji Landsat. Ze względu na ograniczenia misji prototyp został zmieniony tak, aby używał tylko czterech pasm. Został on użyty na Landsat 1. Ulepszona siedmiopasmowa wersja, znana jako Thematic Mapper (TM), została później dołączona do Landsata 4.
Norwood przeszła na emeryturę w 1990 r. W artykule biograficznym opublikowanym przez NASA w 2020 r. nazwano ją „matką Landsata”.
Odznaczenia W 1979 r. Norwood otrzymała nagrodę im. Williama T. Pecory, przyznawaną za osiągnięcia w dziedzinie teledetekcji, a także za wkład w praktyczne zastosowania teledetekcji.