Projekt ten został odrzucony we wstępnej fazie roboczej, po tym, jak gryf zaczął być kojarzony ze sztucznym połączeniem bułgarskiego (macedońskiego) lwa i albańskiego orła.
Kolejnym podejściem była adaptacja zatwierdzonych już symboli macedońskich na potrzeby herbu zgodnego z zasadami heraldycznymi. Zespół złożony z głównego heraldyka i prezesa Macedońskiego Stowarzyszenia Heraldycznego Jowana Jonowskiego, młodszego herolda (pursuiwanta) Petara Gajdowa oraz grafika Stojancza Weliczkowskiego zaproponował wykorzystanie motywu macedońskiej flagi, dostosowując jego wygląd i proporcje do hiszpańskiej tarczy herbowej. Zaproponowali oni również uzupełnienie herbu o dwie gałązki dębu macedońskiego. Przy tworzeniu herbu prace konsultowane były z międzynarodowymi ekspertami z zakresu heraldyki i weksylologii Alexandrem Kurowem z Niemiec, Wiktorem Łomancowem z Rosji, Željko Heimerem z Chorwacji i Stojanem Antonowem z Bułgarii. Wersja ta nie wymagała również zmiany w ustawie o godle i fladze Republiki Macedonii, która dopuszczała użycie wykorzystanie flagi państwowej, również w nieco zmienionej wersji w emblematach instytucji państwowych.