Władysław Miśkiewicz (ur. w 1822 w Baszynach, zm. w 1885 w Gromadzicach) – polski wojskowy, uczestnik powstania wielkopolskiego (1848) i wojny krymskiej (1853–1856), weteran powstania styczniowego (1863–1864), żołnierz Legii Cudzoziemskiej.
Życiorys Władysław Miśkiewicz był synem Nepomucena Miśkiewicza i Anieli Miśkiewicz z domu Orzechowskiej.
W 1848 roku wziął udział w powstaniu wielkopolskim, a po jego upadku udał się na emigrację do Francji. Od 1849 do 1853 roku służył w Legii Cudzoziemskiej w Algierze, a w latach 1853–1854 w legionie Michała Czajkowskiego podczas wojny krymskiej. Po kilkuletnim pobycie na emigracji powrócił do Królestwa Polskiego.
W 1863 roku wziął udział w powstaniu styczniowym. Służył w stopniu rotmistrza pod dowództwem Edmunda Taczanowskiego oraz Kazimierza Mielęckiego. W dniu 1 marca 1863 roku pod Bieniszewem poprowadził atak polskiej kawalerii na pozycje piechoty rosyjskiej, doprowadzając do zwycięstwa w tej bitwie. Był również uczestnikiem późniejszych bitew, m.in. pod: Dobrosołowem (2 marca 1863 roku), Olszowym Młynem (22 marca 1863 roku), Pyzdrami (17 kwietnia 1863 roku) i Sieradzem (19 września 1863 roku), podczas której został ciężko ranny. Pod koniec powstania został awansowany do stopnia majoraPraca zbiorowa pod redakcją Zbigniewa Chodyły, Dzieje Kazimierza Biskupiego, wyd.