W nadziei na zdobycie uznania artystycznego, którego nie zdobywała w Ameryce, Fuller wyjechała do Europy w czerwcu 1892. Była jedną z pierwszych amerykańskich tancerzy współczesnych, którzy udali się do Europy w poszukiwaniu uznania. Pełna akceptacja w Paryżu, gdzie stała się sensacją z dnia na dzień, skłoniła Fuller do pozostania we Francji, gdzie stała się jedną z czołowych rewolucjonistek w sztuce. Jej regularna performerka w Folies Bergère z takimi dziełami jak Taniec ognia, Fuller stała się ucieleśnieniem ruchu Art Nouveau i często była utożsamiana z symbolizmem, ponieważ jej praca była postrzegana jako idealna wzajemność między ideą a symbolem. Fuller zaczęła dostosowywać i poszerzać swój kostium i oświetlenie, tak aby stały się głównym elementem jej występu – być może nawet ważniejszym niż sama choreografia, zwłaszcza że długość spódnicy została zwiększona i stała się centralnym punktem, podczas gdy ciało stało się głównie ukryte w głębi tkaniny.