Był jednym z pierwszych twórców piszących dramaty w macedońskiej odmianie języka bułgarskiego, czy też w języku bułgarskim w ogóle. Tworzył również wiersze. W latach 50. XIX w. opublikował w „Carigradskim westniku” wiersze Dionis Wakcho, Trud mi e imeto, Płacz na Skopskoto ucziliszte mnogotrudnoe, Awrora, Basnia. Wartość poetycka tych tekstów nie jest wielka, gdyż autor, starając się tworzyć w duchu klasycyzmu, z trudnością panował nad poetycką formą, wersyfikacją, strukturą; cenniejsze jest ich przesłanie dydaktyczne, wpisujące się w ogólny kierunek działalności Chadżikonstantinowa. Jego dramaty nie zachowały się, przetrwały jedynie wzmianki o przygotowywaniu ich do publikacji na łamach „Carigradskiego westnika” z 1853 r. Przetrwały jedynie krótkie formy, wierszowane dialogi, łącznie sześć dzieł. Dwa z nich, Minerwa i dewet muzi i Ostrimecz se razgowariat radi izgubena Bołgarija oraz Razgowor ili prawi czełowek, to najbardziej udane dzieła literackie Chadżikonstantinowa-Dżinota.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Zmarli w 1882 Kategoria:Bułgarscy pisarze XIX wieku Kategoria:Bułgarscy poeci Kategoria:Bułgarscy nauczyciele Kategoria:Ludzie urodzeni w Wełesie Kategoria:Północnomacedońscy pisarze