Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki silnie rozgałęzione, w subikulum głównie poziome o pogrubionych ścianach. Subhymenium złożone z cienkościennych strzępek, podstawek w różnych stadiach rozwoju i licznych, inkrustowanych dendrohyfid (zwłaszcza w starych okazach). Cystyd brak. Dendrohyfidy liczne, bogato i nieregularnie rozgałęzione, tworzące w miejscach sterylnych warstwę okrywową, w miejscach płodnym penetrowane przez podstawki. Są inkrustowane kryształkami i ziarenkami, przeważnie szklistymi, ale często żółtawymi pod mikroskopem. Elipsoidalne lub kanciaste podstawki zaczynają się tworzyć jesienią. Późną wiosną rozwija się na nich rurkowata część metapodstawną o różnej długości, w zależności od położenia podstawki, ale najczęściej podstawka całkowita ma wymiary 40–60 (–70) × 5–7 µm, 4 sterygmy i sprzążkę bazalną. Zarodniki elipsoidalne, gładkie, cienkościenne, nieamyloidalne 9–16 × 6–10 µm. Wysyp zarodników jasnoczerwony.