Ziembiński wyróżniał jako odrębne elementy ustalenie, że nastąpił akt ustanowienia normy, że dokonał go odpowiedni normodawca w odpowiedni sposób oraz ustalenie treści ustanowionej normy.
W odniesieniu do rozwiniętego systemu prawnego ustalanie prawnego obowiązywania norm wymaga ponadto uwzględnienia reguł określających kompetencje prawodawcze, fakty prawotwórcze i sposób egzegezy ich rezultatów.
Uzasadnienie aksjologiczne
Uzasadnienie aksjologiczne obowiązywania normy odwołuje się do ocen i wartości przemawiających za nakazanym lub zakazanym przez normę postępowaniem. Uzasadnienie takie może opierać się na dodatniej ocenie samego czynu albo – częściej – na dodatniej ocenie skutków, które mają zostać osiągnięte przez jego dokonanie.
W drugim przypadku uzasadnienie aksjologiczne zależy nie tylko od przyjmowanych ocen, lecz także od wiedzy o związkach między określonym zachowaniem a jego przewidywanymi skutkami. Oceny stanowiące podstawę generalnych norm powinny mieć charakter odpowiednio ustabilizowany i stanowczy;