Nadrzewny grzyb saprotroficzny rozwijający się na martwym drewnie drzew liściastych i iglastych, zwłaszcza na wierzbach i jabłoniach. Występuje w lasach, zaroślach, ogrodach, parkach, śródpolnych zadrzewieniach, ale także na drewnianych konstrukcjach; mostach, ogrodzeniach itp. Gatunek synantropijny. Owocniki rozwijają się przez cały rok. Powoduje zgniliznę brunatną drewna. Charakterystyczną cechą drewna zaatakowanego przez niszczycę belkową jest występowanie w początkowych etapach zgnilizny strzępek ze zgrubieniami w kształcie medalionów.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Niszczycowate