SS „Ryūsei Maru” (pierwotnie SS „Bra-Kar”) – statek towarowy oddany do służby w 1911 roku, pływający najpierw pod banderą norweską, a następnie pod banderą japońską.

W latach 1911–1938 pływał pod flagą różnych norweskich linii żeglugowych, a jego nazwa była kilkukrotnie zmieniana. W 1938 roku został sprzedany do Japonii i przemianowany na „Ryūsei Maru”. W czasie wojny na Pacyfiku był wykorzystywany przez Cesarską Armię Japońską do transportu wojska i materiałów wojennych. 25 lutego 1944 roku, gdy przewoził 6,6 tys. japońskich żołnierzy z Surabai na Ambon, został zatopiony na Morzu Balijskim przez amerykański okręt podwodny USS „Rasher”. Wraz z nim zginęło 4998 pasażerów i członków załogi.

Dane techniczne „Ryūsei Maru” był statkiem towarowym o długości 117,34 metrów, szerokości 15,54 metrów i zanurzeniu 8,41 metrów. Jego pojemność wynosiła 4777 BRT (według innych źródeł – 4861 BRT).

Statek był wyposażony w jedną śrubę. Napęd zapewniała maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy 349 NHP. Osiągał prędkość 9 węzłów.

Historia Przebieg służby Budowę statku rozpoczęto w 1910 roku w stoczni Tyne Iron Shipbuilding Company w Willington Quay. Wodowanie miało miejsce 14 lutego 1911 roku;