Komórka dyskoidalna podzielona jest żyłką trygonalną na przednie hypertriangulum i tylne triangulum (trójkąt dyskoidalny). Trójkąty te leżą bardzo blisko nasady skrzydła, a ich nasadowe krawędzie bardzo blisko poziomu arkulusa. Membranule są małe i wąskie.
Odwłok jest długi, u samca dość smukły, u samicy wyraźnie szerszy. Przynajmniej niektóre jego tergity mają podłużne żeberko grzbietowe. Samce mają brzuszną krawędź drugiego segmentu odwłoka rozbudowaną w płaty genitalne. Wtórny aparat kopulacyjny samca ma prącie widoczne od strony bocznej. Ostatni segment pęcherzyka nasiennego (vesicula spermalis) szypułkowaty i zaopatrzony w parę sierpowatych, skierowanych tylno-brzusznie flagellae. Wierzchołek odwłoka samca ma krótkie przysadki odwłokowe oraz znacznie większy epiprokt wykształcony w formie płytki o wierzchołku podzielonym na trzy płaty, z których środkowy jest znacznie większy niż boczne.