Budowę, której początek należy datować jeszcze na koniec I w. n.e., ukończono ok. 130 r. za panowania cesarza Hadriana. Celem budowy było utworzenie odpowiednio zasobnego zbiornika, który za pomocą wybudowanego również akweduktu (Akwedukt Los Milagros) zaopatrywał w wodę rzymską kolonię Augusta Emerita, istniejącą w miejscu dzisiejszego miasta Mérida. Zapora była kilkakrotnie przebudowywana. Najważniejsze remonty wykonywane były w XVII w. (1617 r.) i XX w. (od 1942 r. do ostatniej dekady stulecia). Nadal prowadzone są różnego rodzaju prace zarówno na samej zaporze, jak i w otoczeniu akwenu.
Obecna nazwa zapory (podobnie jak i nazwa zbiornika wodnego) bierze się stąd, że w XVIII wieku odkryto w pobliżu rzymski nagrobek, na którym znajdowało się wezwanie do bogini Prozerpiny.
Charakterystyka techniczna Jest to zapora ciężka, grawitacyjna, z rdzeniem z rzymskiego betonu, obmurowanym murem z granitowych bloków od strony górnej wody i umocnionym nasypem ziemnym od strony odwodnejPresa de Proserpina [w:] .
right|thumb|240px|Przekrój i rzut zapory