Wnioskowania instrumentalne, ściślej wnioskowania oparte na wynikaniu instrumentalnym normy z normy – rodzaj wnioskowań prawniczych, w których na podstawie uznania określonej normy prawnej za obowiązującą oraz ustalenia odpowiedniego związku przyczynowego uznaje się za obowiązującą inną normę prawną. Przejście od pierwszej normy, nazywanej normą-przesłanką, do drugiej, nazywanej normą-konsekwencją, dokonuje się przy zastosowaniu jednej z dwóch dyrektyw inferencyjnych: dyrektywy instrumentalnego nakazu albo dyrektywy instrumentalnego zakazu.
Określenie „wynikanie instrumentalne” wskazuje, że powiązanie między normą-przesłanką a normą-konsekwencją opiera się na relacji środka do stanu rzeczy, którego zrealizowania albo niezrealizowania wymaga pierwsza norma. Wnioskowania tego rodzaju były z tego względu określane również jako wnioskowania „z celu na środki”.
Charakter wnioskowania
Wyrażenie „wnioskowanie z normy o normie” ma charakter skrótowy. Normy postępowania są wypowiedziami dyrektywalnymi, którym nie przypisuje się wartości logicznej prawdy albo fałszu. Wnioskowanie w ścisłym znaczeniu dotyczy natomiast zdań, które mogą być prawdziwe albo fałszywe.