thumb|240px|Archiwalne zdjęcie latarni (data nieznana) Latarnia Isle Royale (ang. Isle Royale Light, też: Menagerie Island Light) – latarnia „morska” (w rzeczywistości śródlądowa) czwartego rzędu, jedna z czterech latarni, usytuowanych na obrzeżach wyspy Isle Royale na Jeziorze Górnym, w Stanach Zjednoczonych. Posiada 19-metrową, ośmiokątną, murowaną wieżę o podwójnych ścianach, z czarną latarnią i galerią. Została ukończona i uruchomiona w 1875 roku

Położenie Latarnia znajduje się na terenie stanu Michigan, w hrabstwie Keweenaw. Stoi na długiej, skalistej i poza tym bezludnej wyspie Menagerie Island, najbardziej na wschód wysuniętej z grupy wysepek, usytuowanych wzdłuż południowego brzegu Isle Royale, przy wejściu do zatoki Siskiwit. Dostępna jest tylko drogą wodną.

Historia Zainteresowanie wyspą Isle Royale w XIX w. wiązało się z występującymi na niej złożami rud miedzi. Drugi boom wydobywczy miedzi na Isle Royale rozpoczął się w 1873 roku, ponownie wprowadzając statki do skalistych portów wyspy. Ta fala przedsięwzięć górniczych legła u podstaw powstania drugiej latarni morskiej na wyspie – Isle Royale Lighthouse. Latarnia Isle Royale została zlokalizowana na wyspie Menagerie przy wejściu do zatoki Siskiwit, gdzie wydobycie prowadziła Island Mine Company.